Με θυμάμαι ως παιδί, όσο μπορώ τουλάχιστον, τέτοια εποχή να μετρώ τις ώρες κάτω από τους βαριούς πολυελαίους της Aγίας Παρασκευής στη Γονούσσα. Η Μεγάλη Εβδομάδα στο μυαλό μου ήταν μια παράξενη εισβολή του πένθους μέσα στην άνοιξη. Θυμάμαι εκείνη…
Είναι μέρες που η κούραση σε καταβάλλει, που δεν αντέχεις άλλο, που τα νεύρα επιβάλλουν τη φωνή ως βήμα για την επιβίωση! Εκείνες τις ημέρες, εκείνος που φωνάζει μάλλον βοήθεια ζητά! Μα… δεν ξέρει πώς να το εκφράσει! Ξέρετε τώρα,…
Ευρισκόμεθα πλέον εις την Ε’ Κυριακή των Νηστειών κι ενώ η Οσία Μαρία η Αιγυπτία έζησε επί δεκαετίες στην έρημο τρεφόμενη με τρία μόνον ψωμιά, οι «υπογράφοντες» του Αναπτυξιακού Οργανισμού «Δημόφιλος Α.Ε.» αποφάσισαν να μας τρελάνουν με ένα οικονομικό θαύμα!…
«Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια…» ψάλλει ο φίλος μου ο Αντώνης Κατσιμπούλας με στεντόρεια φωνή κι εγώ αναρωτιέμαι αν η «Στρατηγός» εις την οποία αναφέρεται είναι η Θεοτόκος ή η Φρύνη. Μάλλον προς το δεύτερο θωρώ! Η Φρυνιώ με οδηγεί…
Σε συνέχεια της εικασίας που στοιχειοθέτησα με μορφή παραπόνου στο προηγούμενο άρθρο, περί της «ιεράς απάτης» των νηστίσιμων εδεσμάτων δηλαδή, η απάντηση της συζύγου μου υπήρξε όντως ακαριαία και αερομεταφερόμενη. Αερομεταφερόμενη δε και υποστηριζόμενη από την «υπερδύναμη» που αποκαλείται, αιώνες τώρα,…
Ευρισκόμεθα πλέον εις το μεσοστράτι της σαρακοστιανής νηστείας, εκεί όπου η ευσέβειά μου αρχίζει να ομοιάζει με το οδόστρωμα έμπροσθεν της δημοτικής βιβλιοθήκης. Καμπυλωτό με ανομοιογενή μπαλώματα! Τρίτοι Χαιρετισμοί λοιπόν ετούτη την Παρασκευή και ο υμνογράφος, με μια δόση ειρωνείας…
