Πράξη Η’ Η Κυριακή των Βαΐων
Είναι μέρες που η κούραση σε καταβάλλει, που δεν αντέχεις άλλο, που τα νεύρα επιβάλλουν τη φωνή ως βήμα για την επιβίωση! Εκείνες τις ημέρες, εκείνος που φωνάζει μάλλον βοήθεια ζητά! Μα… δεν ξέρει πώς να το εκφράσει!
Ξέρετε τώρα, τα λόγια αδυνατούν να περιγράψουν ορισμένες φορές το φως και τις σκιές της ψυχής!
Εκείνες λοιπόν τις ημέρες όπου η κόπωση ξεχειλίζει από τα βλέφαρα, γυρίζεις στο σπίτι και γίνεται «χαμός»! Γυρίζεις από το «μέτωπο της κούρασης» ώστε… να αντιμετωπίσεις «κούραση»! Οικογενειακή ετούτη τη φορά!!
Μα για αναλογιστείτε! Έστω για λίγο… υπάρχει μεγαλύτερη ξεκούραση από την κούραση που προσφέρει η οικογένεια; Που σου προσφέρουν τα παιδιά; Το διάβασμά τους, οι αγωνίες κι οι γκρίνιες τους; Οι τσακωμοί, είτε μεταξύ τους, είτε με τα γράμματα;
Κάπως έτσι κι εγώ, σε μια προσπάθεια εξισορρόπησης εργασίας κι επανάληψης διάβασα Κυριακή των Βαΐων σ’ ένα παιδικό βιβλίο για δυο γάτους!
Τον Μπελά και τον Ρουμποτύρη! Όπου ήταν διάσημο ζευγάρι γάτες, ήταν κλόουν, γκαφατζήδες, κωμικοί κι ακροβάτες!
Καθότι Κυριακή όταν καθίσει η φαμίλια στο τραπέζι, σοβαρά γιατί.. κανένας με το γεύμα του δεν παίζει κι ενώ όλοι περιμένουν μπακαλιάρο και σαλάτα… η μαγείρισσα θα έρθει ξαφνικά με άδεια πιάτα!! Και.. θα πει θορυβημένη, θυμωμένη, ντροπιασμένη…
- «…η όρεξή σας πρέπει μάλλον για πολύ να περιμένει! Από μέσα απ’ το φούρνο έκανε φτερά το ψάρι!!! Θα μου στρίψει επιτέλους μα… τι γάτοι είναι;; Γλάροι;;»
Ο Μπελάς κι ο Ρουμποτύρης!!! Ποιον να πιάσεις;;; Ποιον να δείρεις;;[1]
Τότε λοιπόν που περιμένεις και την όρεξή σου δένεις, ακούγεται ο Γιάννης απ’ το βάθος…
- «Μπαμπά θέλω να διαβάσω!»
- «Σβήστο τώρα με τη γόμα γιατί η πράξη είναι λάθος!»
Τότε η μαμά φωνάζει..
- «Γιάννη δεν αντέχω άλλο… την ψυχή μού έχεις βγάλει, συγκεντρώσου… θα σου βάλω τιμωρία πια μεγάλη!»
- «Μπαμπά θα μου διορθώσεις τη γραμματική; Τα μαθηματικά; Τις λέξεις;»
- «Όχι!! Παναγιώτη όχι!! Πάλι ROBLOX δεν θα παίξεις!»
Ξάφνου Μπαμ!! Ακούγεται το ντουλάπι στην κουζίνα!
- «Γιάννη αμέσως άσε κάτω τη σοκολατίνα!»
- «Ηρεμήστε τώρα όλοι, για να φάω μια μπουκιά!!!»
- «Άσε βρε παιδί μου κάτω το κουτί με τα γλυκά!»
Τότε η μαμά φωνάζει:
- «Γιάννη έχεις αγγλικά! Έχεις και ορθογραφία, τελείωσες τα μαθηματικά;»
- «Ρε μαμά δυο χέρια έχω και κρατάω τα γλυκά!»
Αποκρίνεται ο Γιάννης, τρέχοντας προς τη γιαγιά!
- «Θα μου κάνεις τις ασκήσεις;;» Τη ρωτάει πονηρά, παίρνοντάς την αγκαλιά, δίνοντάς της δυο φιλιά!
- «Άσε βρε τις «γαλιφίες» πήγαινε αμέσως στη μαμά!»
- «Σταματήστε όλοι τώρα! Πιάστε αμέσως τα μολύβια.. τον μπαμπά σας θα φωνάξω… επίκειται μεγάλη μπόρα!»
- «Ρε σεις.. συγκεντρωθείτε!! Δεν ακούτε τη μαμά;;»
- «Ρε μπαμπά εγώ πεινάω… θέλω μια σοκολατίτσα!!!»
- «Άστη τώρα αμέσως κάτω!!!»
- «Μόνο μια μικρή μπουκίτσα!»
- «Παιδάκι μου είσαι καλά;;; Τελείωνε αμέσως τώρα με τα μαθηματικά!!»
- «Ρε σεις, θα με αφήσετε να φάω;;»
- «Ρε μπαμπά κι εγώ πεινάω!»
- «Να ανοίξω υπολογιστή;;»
- «Όχι, τώρα βρε παιδί μου τελείωσες την αριθμητική;»
- «Γιάννη άσε τώρα κάτω το γλυκό, το κινητό κι έλα πιάσε το μολύβι.. θεέ μου τι τραβάω εγώ!!!»
- «Όχι!! βρε μαμά σου λέω, το μυαλό μου έχεις τρελάνει.. τέλειωσε και το μελάνι!»
- «Εγώ μαμά έχω τελειώσει να ανοίξω υπολογιστή;»
- «Πέντε λεπτά μονάχα!» η μαμά μας θα του πει.
Τότε όλα τα μολύβια στον αέρα θα πετάξουν και τα πλήκτρα για ακόμα μια φορά θ’ αναστενάξουν!
Άλλωστε είναι διακοπές, είναι του Πάσχα η βδομάδα που ξεκίνησε εχθές. Θα μας βρει να προσπαθούμε, τα μυαλά μας, τη νηστεία, τη θρησκεία μας να βρούμε!
Ίσως τελικά κάτι να ξέρουν ο Μπελάς κι ο Ρουμποτύρης!!! Ποιον να πιάσεις;;; Ποιον να δείρεις;;
[1] T.S.Eliot Το εγχειρίδιο της Γατικής, Εκδ. Άγρας, Αθήνα 2000
