Γενικότερα η διαδικασία παραγωγής και επιβίωσης ήταν στενά συνυφασμένη με αυτή της οικονομίας. Η εξορθολογισμένη διαχείριση ξεκινούσε από το μουτάφι στην είσοδο της οικίας έως τα ξύλα για την σόμπα. Αυτή η κυνική λογική επέτρεψε σε γενιές ολάκερες να επιβιώσουν σε πολύ δύσκολες εποχές. Επέτρεψε σε επόμενες γενιές να διαπρέψουν όταν οι συνθήκες καλυτέρεψαν!
Χωρίς Λόγια
Το φαινόμενο να τίθενται ασήμαντες αποφάσεις σε ψηφοφορία είναι κλασικό σύμπτωμα συλλογικής ψευδο-συμμετοχικότητας. Για να το πούμε πιο απλά… άλλοι λαμβάνουν τις σημαντικές αποφάσεις κι αφήνουν τις ασήμαντες για εμάς, ώστε να νιώθουμε ότι συμμετέχουμε βρε αδερφέ..
Η διοίκηση δείχνει ότι υπάρχει "δημοκρατία" και "συμμετοχή", αλλά στην πραγματικότητα αυτό είναι «φούμαρα». Μπορούμε να αποφασίσουμε αν θα αλλάξει η γραμματοσειρά στις αποφάσεις, αλλά όχι το τι γράφουν.
Ως επί το πλείστον οι ασήμαντες αποφάσεις είναι ασφαλείς!! Αν κάτι πάει στραβά, φταίει η "ψηφοφορία", όχι το άτομο που κρύβεται πίσω της.
Κάπου εκεί ο μικρός της παρέας μαζί με ‘κάνα δύο φίλους ξεμονάχιασαν την καρέκλα με το σακάκι του πατέρα. Έβαλαν το χέρι γρήγορα γρήγορα στην τσέπη και κατάφεραν να αποκτήσουν πρόσβαση σε μια κροτίδα κι ένα κουτί σπίρτα. Τα πήραν παράμερα κι άρχισαν να προσομοιώνουν τις κινήσεις που είχαν δει λίγα λεπτά πριν. Ήθελαν κι αυτοί να συμμετάσχουν στη γιορτή της χριστιανοσύνης.
Τέτοιες μέρες ήτανε καμιά σαρανταριά χρόνια πριν, τέτοιες μέρες πασχαλινές! Τα σχολεία είχαν παραδώσει τη σκυτάλη στις διακοπές κι εμείς ως μαθητούδια οργανώναμε τις επικείμενες ανδραγαθίες της Μεγάλης Εβδομάδας.
Η παρέλαση ξεκίνησε με τους προσκόπους να πλησιάζουν! Με επιδέξιες κινήσεις κατάφεραν να αποφύγουν το εμπόδιο. Ακολούθησαν οι πολιτιστικοί σύλλογοι όπου με εξίσου ευφάνταστες ενέργειες κατάφεραν να διατηρήσουν τη συνοχή του σχηματισμού τους. Εν συνεχεία παρέλασαν τα σχολεία, όπου το νεαρό της ηλικίας των συμμετεχόντων επέτρεπε την ομαλή διεξαγωγή της Σικυώνιας παρέλασης μετ’ εμποδίων!
