Ο Γιακουμής ξύπνησε νωρίς ετούτη την Κυριακή. Όχι, όχι, εργατικός δεν ήταν! Μη λέμε κι ό,τι θέλουμε, απλώς δίψασε ο άνθρωπος. Άπλωσε το χέρι στο κομοδίνο, έπιασε το πλαστικό μπουκάλι που διανυκτέρευε για «πάρτη του» και το έφερε στο στόμα.…
Κοιτώντας αυτές τις ημέρες τον ισολογισμό του Δήμου Σικυωνίων, έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται πως οι αριθμοί πολλές φορές μιλούν πιο ειλικρινά από τους ανθρώπους. Όχι βρε παιδί μου γιατί λένε πάντα την αλήθεια, αλλά γιατί αποκαλύπτουν τις εμμονές,…
«Η αντικειμενικότητα είναι ένα όνειρο, η τιμιότητα είναι ένα καθήκον[1]» διάβασα σ’ ένα βιβλίο Κυριακή βράδυ! Ουάου σκέφτηκα! Υπάρχει σίγουρα μια βολική ψευδαίσθηση που διατρέχει τόσο την οικονομία όσο και την πολιτική. Μια ψευδαίσθηση ότι οι μηχανισμοί λειτουργούν «αντικειμενικά», ότι…
Μέρα Μαγιού στο Κιάτο κι η πόλη μοιάζει με πλοίο. Όχι από εκείνα που φεύγουν βρε παιδί μου. Όχι, όχι! Όχι από εκείνα τα μεγάλα, τα ταξιδιάρικα. Αλλά από τα άλλα, τα έμπειρα, τα παλιά σκαριά, τα ταλαιπωρημένα! Εκείνα που…
Και ξάφνου, μέσα στην ένταση της καθημερινότητας, εμφανίστηκαν μπροστά μου λέξεις όπως διαφθορά, δικαιοσύνη, κοινωνικό συμβόλαιο! Λέξεις ομοιάζουσες με όμορφες νεανίδες όπου όλοι θέλουν να συνάψουν σχέση μαζί τους, άλλοι ως μνηστήρες κι άλλοι ως οι μόνοι κηδεμόνες. Από όλες…
Με θυμάμαι ως παιδί, όσο μπορώ τουλάχιστον, τέτοια εποχή να μετρώ τις ώρες κάτω από τους βαριούς πολυελαίους της Aγίας Παρασκευής στη Γονούσσα. Η Μεγάλη Εβδομάδα στο μυαλό μου ήταν μια παράξενη εισβολή του πένθους μέσα στην άνοιξη. Θυμάμαι εκείνη…
