Η παρέλαση ξεκίνησε με τους προσκόπους να πλησιάζουν! Με επιδέξιες κινήσεις κατάφεραν να αποφύγουν το εμπόδιο. Ακολούθησαν οι πολιτιστικοί σύλλογοι όπου με εξίσου ευφάνταστες ενέργειες κατάφεραν να διατηρήσουν τη συνοχή του σχηματισμού τους. Εν συνεχεία παρέλασαν τα σχολεία, όπου το νεαρό της ηλικίας των συμμετεχόντων επέτρεπε την ομαλή διεξαγωγή της Σικυώνιας παρέλασης μετ’ εμποδίων!
– «Όλοι καλά!» μου απάντησε.. «αλλά άσε ρε Χρήστο..».. λέει και τραβάει ένα μάτσο χαρτιά από την εσωτερική τσέπη του μπουφάν του. «Άσε με τους μαλ***… το άρθρο 13 το έχεις ακούσει;;» με ρώτησε.
Προσπάθησα να απαντήσω αλλά κατάλαβα πώς η ερώτηση ήταν μάλλον ρητορική.
Λίγο η κούραση, λίγο το γόνατο, σε κάθε βήμα μου θύμιζαν πως είναι αρκετά μεγάλο το μήκος που είχαμε διανύσει!! Κάπου εκεί συναντήσαμε ένα μεγάλο τραπέζι όπου έκαναν «Christmas face painting», κοινώς ζωγράφιζαν το πρόσωπο των παιδιών με χριστουγεννιάτικες φιγούρες. Σε όλο το μήκος υπήρχαν σύλλογοι και κεράσματα. Υπήρχε ένας Άγιος Βασίλης αλλά κι ένας εξ Αθηνών διασκεδαστής!
Νομοτελειακά, στην αφετηρία για τον αγώνα της εξουσίας, ο καθής εμφανίζεται με το όχημα του. Στην δικιά μας περίπτωση, λόγω του κακοτράχαλου πεδίου, απαιτείται κι ανάλογο όχημα!
Έχετε αναλογιστεί πως οι τράπεζες, μέσω της ευρείας χρήσης πιστωτικών και χρεωστικών καρτών, έχουν βάλει χέρι στον τζίρο της αγοράς;
Αυτά τα χρήματα λείπουν κάθε μέρα από τις τοπικές κοινωνίες!
Είχαν μαζευτεί λέει στο λόφο του Φιλοπάππου, στην Αθήνα για να αναπαραστήσουν και να κινηματογραφήσουν τη σταύρωση του Ιησού. Ηθοποιοί, κάμερες της εποχής, σκηνοθέτες, παραγωγοί κλπ… Είχαν βρει και πρωταγωνιστή! Του είχαν φορτώσει του δύστυχου ένα ξύλινο σταυρό, μεγαλύτερο και βαρύτερο από αυτόν που μπορούσε να μεταφέρει και τον είχαν βάλει να σέρνεται στην ανηφοριά.
