Ο μπάρμπα Φάνης ξαναφόρεσε την τραγιάσκα και πήρε τη ρούγα για το σπίτι, έπρεπε να ξεκουραστεί, τον περίμενε μια πολύ δύσκολη εβδομάδα.

Την επόμενη μέρα σηκώθηκε πρωί, βγήκε στην αυλή, καβάλησε τη ρεμούλκα και πήρε τον δρόμο για τον κάμπο. Προς έκπληξή του οι εργάτες ήταν όλοι στο χτήμα κι είχαν ήδη πιάσει δουλειά. Οι πιτσιρικάδες τηρούσαν τη συμφωνία στο ακέραιο. Ολημερίς θέρο και το βράδυ;;.. «για ύπνο με τις κότες!». Για μια ολάκερη εβδομάδα το χωριό είχε ησυχάσει από την οχλαγωγία και τα τζάμια του σχολείου από την μπάλα.

Σηκώθηκε λοιπόν αχάραγα, θαύμασε τα κιλά του στον καθρέφτη, έβαλε τα «γυμναστικά» του είδη και κατέβηκε τη σκάλα του σπιτιού. Έπρεπε βλέπετε να ξεφορτωθεί τμήματα του παραπανίσιου λίπους στην επικείμενη διαδρομή. Αυτή ήταν άλλωστε και η συμβουλή του διαιτολόγου! Κατέβηκε λοιπόν τη σκάλα, βγήκε στον δρόμο, έκανε τις απαραίτητες, αλλά Κωνσταντάρα, διατάσεις κι άρχισε το τρέξιμο.

Στην αρχή αργά, αργά μέχρι να βρει ανάσα αλλά και τον απαραίτητο ρυθμό! Γύρισε γύρω, γύρω το οικοδομικό τετράγωνο για προθέρμανση.

Στον 19ο αιώνα, οι Γερμανοί, ως λάτρεις του συστήματος της πειθαρχίας και των τεράστιων λέξεων επινόησαν το Verhältnismäßigkeitsprinzip. Εναλλακτικά, την αναλογικότητα. Την επινόησαν με τόσες συλλαβές που αν την πεις σωστά παίρνεις αυτόματα υποτροφία στο καλύτερο πανεπιστήμιο του κόσμου. Εκεί λοιπόν η Αρχή χρησιμοποιείται ως φίλτρο ενάντια στις διοικητικές αυθαιρεσίες. Κοινώς εάν σε πιάσουν με τη γίδα στην πλάτη, αρχικά και άμεσα επιστρέφεις τη γίδα! Δεν την κρατάς και επιβάλεις στους συγχωριανούς σου να την πληρώσουν! Επιστρέφεις τη γίδα και δέχεσαι την ποινή της πράξης σου. Δέχεσαι την ποινή ακόμα κι αν είσαι στην εξουσία! Αυτό είναι το αντίδοτο στον φασισμό!
Για τούτο το σκοπό η μεταπολεμική Γερμανία ενσωματώνει την αναλογικότητα στο Σύνταγμά της. Την ενσωματώνει βλέποντάς την ως «αντίδοτο στο δηλητήριο του ολοκληρωτισμού».

Πιάστηκαν στην αρχή αμήχανα κι άρχισαν να κινούνται στον ρυθμό της μουσικής. Η απόσταση ήταν μεγάλη μεταξύ τους. Ήταν μεγάλη.. η οποία όμως μίκραινε με την πάροδο των βημάτων και του χρόνου. Τα λόγια λιγοστά, το φως λιγοστό και τα χείλη ενώθηκαν στιγμιαία. Ενώθηκαν δημιουργώντας καρδιοχτύπι και προσδοκία συνάμα. Σε μια αναλαμπή αφύπνισης η Βούλα έσπρωξε βίαια τον Αλέξη. Η κίνηση του χεριού της ήταν τόσο αυθόρμητη όπου στο διάβα παρέσυρε τα γυαλιά από το πρόσωπό της.

Το φαινόμενο να τίθενται ασήμαντες αποφάσεις σε ψηφοφορία είναι κλασικό σύμπτωμα συλλογικής ψευδο-συμμετοχικότητας. Για να το πούμε πιο απλά… άλλοι λαμβάνουν τις σημαντικές αποφάσεις κι αφήνουν τις ασήμαντες για εμάς, ώστε να νιώθουμε ότι συμμετέχουμε βρε αδερφέ..

Η διοίκηση δείχνει ότι υπάρχει "δημοκρατία" και "συμμετοχή", αλλά στην πραγματικότητα αυτό είναι «φούμαρα». Μπορούμε να αποφασίσουμε αν θα αλλάξει η γραμματοσειρά στις αποφάσεις, αλλά όχι το τι γράφουν.

Ως επί το πλείστον οι ασήμαντες αποφάσεις είναι ασφαλείς!! Αν κάτι πάει στραβά, φταίει η "ψηφοφορία", όχι το άτομο που κρύβεται πίσω της.