Κατηγορία Σατιρικό Χρονογράφημα

Το σκοτάδι είχε πέσει για τα καλά αντάμα με τις μπριζόλες και τις μπύρες στο στομάχι του Μπάμπη. «Κοινώς» είχε φάει το καταπέτασμα. Μπήκε στο σπίτι κι έπεσε για ύπνο. Η ώρα «μικρή» αλλά η ζέστη μεγάλη. Στριφογύριζε ο Μπάμπης μα η μπύρα ερχόταν στη μύτη του κι ο ιδρώτας κυλούσε στο μέτωπό του. Σηκώθηκε! Βγήκε στο πεζοδρόμιο και κάθισε σε μια καρέκλα δίπλα στο τραπέζι που είχε τοποθετήσει το προηγούμενο απόγευμα.

Δροσούλα!.. Ανάσανε λίγο…. Απέναντι παρατήρησε μια δημοτική ντουζιέρα που έσταζε νωχελικά στο μισοσκόταδο.

Ο μπάρμπα Φάνης ξαναφόρεσε την τραγιάσκα και πήρε τη ρούγα για το σπίτι, έπρεπε να ξεκουραστεί, τον περίμενε μια πολύ δύσκολη εβδομάδα.

Την επόμενη μέρα σηκώθηκε πρωί, βγήκε στην αυλή, καβάλησε τη ρεμούλκα και πήρε τον δρόμο για τον κάμπο. Προς έκπληξή του οι εργάτες ήταν όλοι στο χτήμα κι είχαν ήδη πιάσει δουλειά. Οι πιτσιρικάδες τηρούσαν τη συμφωνία στο ακέραιο. Ολημερίς θέρο και το βράδυ;;.. «για ύπνο με τις κότες!». Για μια ολάκερη εβδομάδα το χωριό είχε ησυχάσει από την οχλαγωγία και τα τζάμια του σχολείου από την μπάλα.

Σηκώθηκε λοιπόν αχάραγα, θαύμασε τα κιλά του στον καθρέφτη, έβαλε τα «γυμναστικά» του είδη και κατέβηκε τη σκάλα του σπιτιού. Έπρεπε βλέπετε να ξεφορτωθεί τμήματα του παραπανίσιου λίπους στην επικείμενη διαδρομή. Αυτή ήταν άλλωστε και η συμβουλή του διαιτολόγου! Κατέβηκε λοιπόν τη σκάλα, βγήκε στον δρόμο, έκανε τις απαραίτητες, αλλά Κωνσταντάρα, διατάσεις κι άρχισε το τρέξιμο.

Στην αρχή αργά, αργά μέχρι να βρει ανάσα αλλά και τον απαραίτητο ρυθμό! Γύρισε γύρω, γύρω το οικοδομικό τετράγωνο για προθέρμανση.

Πιάστηκαν στην αρχή αμήχανα κι άρχισαν να κινούνται στον ρυθμό της μουσικής. Η απόσταση ήταν μεγάλη μεταξύ τους. Ήταν μεγάλη.. η οποία όμως μίκραινε με την πάροδο των βημάτων και του χρόνου. Τα λόγια λιγοστά, το φως λιγοστό και τα χείλη ενώθηκαν στιγμιαία. Ενώθηκαν δημιουργώντας καρδιοχτύπι και προσδοκία συνάμα. Σε μια αναλαμπή αφύπνισης η Βούλα έσπρωξε βίαια τον Αλέξη. Η κίνηση του χεριού της ήταν τόσο αυθόρμητη όπου στο διάβα παρέσυρε τα γυαλιά από το πρόσωπό της.

Σχεδόν αμέσως το μυαλό μου ταξίδεψε. Ταξίδεψε σ’ έναν γνωστό όπου κάθε καλοκαίρι απολάμβανε το μπάνιο του στην παραλία. Ώσπου μια μέρα εμφανίστηκε στη διπλανή ομπρέλα μια κυρία μ ένα σκυλί. Το γεγονός ξένισε τον φίλο μας σε τέτοιο βαθμό ώστε προέβη σε άμεση παρατήρηση. Η ιδιοκτήτρια βέβαια του κυνός αδιαφορώντας, επικαλέστηκε τον νόμο περί κατοικιδίων. Αυτό συνέβαινε γι’ αρκετό καιρό!

Αφού πέρασε μια βδομάδα λοιπόν, αποφάσισα κι εγώ να ανέβω στη ζυγαριά! Αδερφέ, τι ήταν αυτό;; Εάν είχε στόμα θα βογκούσε! Την κοψομέσιασα τη «μαύρη», τριψήφιο έγραψε! Τριψήφιο και με διαφορά. Το αρνί, οι μπύρες και το κρασί ήταν ακόμα εκεί! Ρούπι δεν το είχαν κουνήσει! Για να μην την προσβάλλω.. (σσ.. την ζυγαριά), την ξαναέβαλα στη θέση της. Άλλωστε μπορεί να μου είχε δώσει λάθος μέτρηση. Μπορεί να με ζήλευε! Μπορεί…