Σηκώνεσαι ας πούμε το πρωί, κοιτάς στον καθρέφτη και λες…
– Πως είσαι έτσι βρε καραγκιόζη;;.. Ξύρισμα θέλεις!
Ή ξεκινάς να πας στη δουλειά και.. μέσα στη χαρά και την ευγένεια φωνασκείς προσφωνώντας τον διπλανό οδηγό..
– Πού πας βρε καραγκιόζη; Με λάδι το πήρες;
Μετά του ήχου φυσικά της παρατεταμένης κόρνας, συνοδευτικώς βεβαίως βεβαίως!
Δεν ξέρω για εσάς, αλλά προσωπικά η αρχή κάθε νέου έτους μου δημιουργεί μια προσδοκία! Μια ελπίδα βρε παιδί μου ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα! Μια επαλήθευση της προσδοκίας που το μυαλό μου δημιούργησε! Θαρρώ ότι το νέο έτος…
Πρέπει το εισόδημα του κάθε ενός να προσδιορίζεται στο πραγματικό του μέγεθος; Εάν η απάντηση είναι ναι, για ποιο λόγο εισάγουμε τεκμήρια (ελάχιστη προκαθορισμένη φορολογία); Τα χρήματα που έχουν επενδυθεί για τον εξατομικευμένο προσδιορισμό των εσόδων των επιχειρήσεων (Ηλεκτρονικά τιμολόγια, My Data, Esend, κλπ..) σπαταλήθηκαν; Δεν έχουν φέρει αποτέλεσμα;
Οι λιγοστές ανάγκες, βιολογικές και μη, καλύπτονταν κατά συντριπτικό ποσοστό από ιδιοκαλλιέργεια οπότε, ήταν σχετικά εύκολο να ιεραρχηθούν. Πρώτα φροντίζαμε να έχουμε τροφή (φαγητό και νερό) και ακολούθως την αποπληρωμή των οικιακών λογαριασμών (φως, ύδρευση, τηλέφωνο)… ό,τι απέμενε, μετά την αποταμίευση, την ένδυση, την υπόδηση κλπ.. μοιραζόταν στις εναπομένουσες ανάγκες όπως η διασκέδαση (κανένα πανηγύρι δηλαδή..!) Παραδοσιακά, τέτοια εποχή, επισκεπτόμασταν τα “Κιόνια” συνδυάζοντας ψώνια και διασκέδαση, το τερπνόν μετά του ωφελίμου!
