Αν θα ήθελα να βρω μια παραφωνία, αυτή θα ήταν για ακόμα μια φορά η κατάληψη των πρώτων σειρών από τους πολιτικούς εκπροσώπους. Γεγονός που συμβαίνει συνεχώς και μου δημιουργεί μια εξαιρετικά άσχημη εικόνα! Στο δικό μου μυαλό, οι πρώτες θέσεις ανήκουν σε αυτούς, που είτε έχουν κινητικά προβλήματα, είτε πρόβλημα ακοής, επικοινωνίας κλπ.. Σε άτομα με ειδικές ανάγκες και ηλικιωμένους δηλαδή!!!
Κατεβήκαμε στην παραλία με τα «μπανιερά» μας! Το κύμα των προηγούμενων ημερών είχε ξεβράσει αρκετά αντικείμενα (σκουπίδια, ξύλα κλπ..) τα οποία όμως δεν μας εμπόδισαν ιδιαίτερα, εάν εξαιρέσεις βέβαια την οφθαλμική μας αισθητική. Άλλωστε έχουμε συνηθίσει την «επιμελή» καθαριότητα ως αναλογική συνευθύνη!
Σηκώνεσαι ας πούμε το πρωί, κοιτάς στον καθρέφτη και λες…
– Πως είσαι έτσι βρε καραγκιόζη;;.. Ξύρισμα θέλεις!
Ή ξεκινάς να πας στη δουλειά και.. μέσα στη χαρά και την ευγένεια φωνασκείς προσφωνώντας τον διπλανό οδηγό..
– Πού πας βρε καραγκιόζη; Με λάδι το πήρες;
Μετά του ήχου φυσικά της παρατεταμένης κόρνας, συνοδευτικώς βεβαίως βεβαίως!
Δεν ξέρω για εσάς, αλλά προσωπικά η αρχή κάθε νέου έτους μου δημιουργεί μια προσδοκία! Μια ελπίδα βρε παιδί μου ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα! Μια επαλήθευση της προσδοκίας που το μυαλό μου δημιούργησε! Θαρρώ ότι το νέο έτος…
