Λίγο η κούραση, λίγο το γόνατο, σε κάθε βήμα μου θύμιζαν πως είναι αρκετά μεγάλο το μήκος που είχαμε διανύσει!! Κάπου εκεί συναντήσαμε ένα μεγάλο τραπέζι όπου έκαναν «Christmas face painting», κοινώς ζωγράφιζαν το πρόσωπο των παιδιών με χριστουγεννιάτικες φιγούρες. Σε όλο το μήκος υπήρχαν σύλλογοι και κεράσματα. Υπήρχε ένας Άγιος Βασίλης αλλά κι ένας εξ Αθηνών διασκεδαστής!
«Τι κάνει ο άνθρωπος στην απόγνωσή του!!» συλλογίστηκα. «Τι κάνει ο άνθρωπος για να εκμεταλλευτεί την ανάγκη των απεγνωσμένων!!!» συνέχισα την σκέψη μου.
Αν θα ήθελα να βρω μια παραφωνία, αυτή θα ήταν για ακόμα μια φορά η κατάληψη των πρώτων σειρών από τους πολιτικούς εκπροσώπους. Γεγονός που συμβαίνει συνεχώς και μου δημιουργεί μια εξαιρετικά άσχημη εικόνα! Στο δικό μου μυαλό, οι πρώτες θέσεις ανήκουν σε αυτούς, που είτε έχουν κινητικά προβλήματα, είτε πρόβλημα ακοής, επικοινωνίας κλπ.. Σε άτομα με ειδικές ανάγκες και ηλικιωμένους δηλαδή!!!
Έχετε αναλογιστεί πως οι τράπεζες, μέσω της ευρείας χρήσης πιστωτικών και χρεωστικών καρτών, έχουν βάλει χέρι στον τζίρο της αγοράς;
Αυτά τα χρήματα λείπουν κάθε μέρα από τις τοπικές κοινωνίες!
Είχαν μαζευτεί λέει στο λόφο του Φιλοπάππου, στην Αθήνα για να αναπαραστήσουν και να κινηματογραφήσουν τη σταύρωση του Ιησού. Ηθοποιοί, κάμερες της εποχής, σκηνοθέτες, παραγωγοί κλπ… Είχαν βρει και πρωταγωνιστή! Του είχαν φορτώσει του δύστυχου ένα ξύλινο σταυρό, μεγαλύτερο και βαρύτερο από αυτόν που μπορούσε να μεταφέρει και τον είχαν βάλει να σέρνεται στην ανηφοριά.
Κατεβήκαμε στην παραλία με τα «μπανιερά» μας! Το κύμα των προηγούμενων ημερών είχε ξεβράσει αρκετά αντικείμενα (σκουπίδια, ξύλα κλπ..) τα οποία όμως δεν μας εμπόδισαν ιδιαίτερα, εάν εξαιρέσεις βέβαια την οφθαλμική μας αισθητική. Άλλωστε έχουμε συνηθίσει την «επιμελή» καθαριότητα ως αναλογική συνευθύνη!
