Κατεβήκαμε στην παραλία με τα «μπανιερά» μας! Το κύμα των προηγούμενων ημερών είχε ξεβράσει αρκετά αντικείμενα (σκουπίδια, ξύλα κλπ..) τα οποία όμως δεν μας εμπόδισαν ιδιαίτερα, εάν εξαιρέσεις βέβαια την οφθαλμική μας αισθητική. Άλλωστε έχουμε συνηθίσει την «επιμελή» καθαριότητα ως αναλογική συνευθύνη!
Σηκώνεσαι ας πούμε το πρωί, κοιτάς στον καθρέφτη και λες…
– Πως είσαι έτσι βρε καραγκιόζη;;.. Ξύρισμα θέλεις!
Ή ξεκινάς να πας στη δουλειά και.. μέσα στη χαρά και την ευγένεια φωνασκείς προσφωνώντας τον διπλανό οδηγό..
– Πού πας βρε καραγκιόζη; Με λάδι το πήρες;
Μετά του ήχου φυσικά της παρατεταμένης κόρνας, συνοδευτικώς βεβαίως βεβαίως!
Ξαφνικά, ανακοινώνεται πως για την πτήση μας δεν υπήρχαν πιλότοι..! Λύπη με κατέκλυσε και σκέφτηκα να αποχωρήσω.. συνάμα όμως και εν τη ρύμη της ανακοινώσεως εκαλούντο οι γνώστες πτήσεως και πιλοτικής να καταθέσουν υποψηφιότητες! Τρόμος εμφανίστηκε στα μάτια μου, τα οποία αναζήτησαν εναγωνίως τον φίλο μου τον Χάρη μέσα στο πλήθος.. Μη με ρωτήσετε πώς; Μάλλον λειτούργησε η ενστικτώδης ανάγκη της επιβίωσης! Άλλωστε όνειρο είναι…
Τουλάχιστον δεν ξοδεύονται ασκόπως οι φόροι μας!! Σκάβουν εδώ, σκάβουν εκεί, σκάβει ο Δήμος και η ΔΕΗ! Άλλοι σκάβουν βαθιά, άλλοι πρόχειρα κι επιφανειακά! Άλλοι με αξίνες και με φτυάρια κι άλλοι με μπουλντόζες και δοκάρια! Σκάβουν για το ρεύμα και για το νερό σάμπως και ο στόχος είναι η τέρψη του σκαψίματος.
Σκάψιμο με στόχο το σκάψιμο!!
Με τόσο σκάψιμο δεν δικαιολογείται έργο, πιθανώς σκάβουν από ευχαρίστηση!! Αυτός μάλλον πρέπει να είναι και ο λόγος που επικαλύπτουν το σκάψιμο με πρόχειρη άσφαλτο αφού σύντομα θα ξανασκάψουν! Οικονομία δηλαδή!!
Με αφορμή την Εθνική μας γιορτή της 25ης Μαρτίου, αποφασίσαμε οικογενειακώς να επεκτείνουμε την «γκαρνταρόμπα μας» με όλα εκείνα τα φολκλόρ εποχιακά είδη…! Ξέρετε τώρα, φουστανέλες, τσαρούχια κλπ… εκείνα τα είδη που φοριούνται από όλους.. αρσενικούς, θηλυκούς, λοιπούς, μεγάλους και μικρούς! Σε μια τέτοια λοιπόν αναζήτηση σε τοπικό κατάστημα έπεσε το μάτι μου στην ετικέτα.
Ετούτη τη φορά δε θα ‘θελα να γράψω μήτε να στοχαστώ. Μονάχα να κοιτάξω, να αναλογιστώ! Εγώ φταίω για όλα ετούτα που θωρώ! Συγνώμη για του λόγου μας θέλω ν αποκριθώ! Συγνώμη εκ μέρους όλων μας θα ‘θελα να σου πω!
