Η Έκθεση

Ευθυτενής η νεαρά, ευθυτενής και πολυπολιτισμική. Βέβαια η πολυπολιτισμικότητα οφειλόταν στην καταγωγή, μιας και είχε διάγει τις πρώτες δεκαετίες της ζωή της στη Νότια Αφρική. Μητρική γλώσσα τα αγγλικά αλλά, όπως σε κάθε ελληνική οικογένεια μετανάστη, αυτό αφορούσε στην επικοινωνία με τους «ξένους». Με τους Έλληνες αλλά και με την οικογένεια, απαραίτητα, δημοκρατικά και δια ροπάλου επικοινωνούσε στα ελληνικά.

Ωδή στη δημοκρατία δηλαδή!

Ξέρετε τώρα η γλώσσα για τους ομογενείς είναι κάτι σαν την ελληνική οικογενειακή αγκαλιά, δυσκολεύεσαι να την ξεχωρίσεις από την ασφυξία. Τόσο συνδεδεμένες ήταν οι δυο γλώσσες στο μυαλό της. Μεγάλωσε λοιπόν στη Νότια Αφρική αλλά έπρεπε υποχρεωτικά να σπουδάσει στην Ελλάδα. Να μάθει σωστά τη γλώσσα, τα ήθη, τα έθιμα της πατρίδας και ποιος ξέρει, εάν την ευλογούσε ο θεός, να παντρευόταν κι Έλληνα. Το υπέρτατο όνειρο του πατέρα μετανάστη των περασμένων δεκαετιών!

Το καλοκαίρι λοιπόν πριν την τρίτη λυκείου υποχρεωτικά έπρεπε να μεταβεί στον τόπο καταγωγής της, στο Βραχάτι Κορινθίας. Η μετάβαση δύσκολη, αλλά ποθητή. Ποθητή όχι μόνο για την ίδια, αλλά για την οικογένεια της. Τόσο ποθητή όσο ήταν η κατάκτηση της Περσέπολης για τον Μέγα Αλέξανδρο ένα πράμα.

Αφίχθη στο αεροδρόμιο του Ελληνικού μέσα Ιουλίου. Η ζέστη δεν την ενοχλούσε, μάλλον δροσιά θα την έλεγε μιας κι από τους 50 ^οC στη Νότια Αφρική έπεσε στους 40^οC στην Αθήνα. Ο αέρας όμως ήταν διαφορετικός, όχι ακριβώς όπως τον είχε περιγράψει ο πατέρας της αλλά σίγουρα διαφορετικός! Αργότερα κατάλαβε ότι αυτό που ανέπνευσε δεν ήταν ακριβώς αέρας, αλλά το αποκαλούσαν νέφος! Νέφος όπου διέμενε και διαμένει μόνιμα στην πρωτεύουσα χειμώνα καλοκαίρι. Το νέφος λοιπόν ήταν που έκαιγε το νεανικό πρόσωπό της μαζί με τον καλοκαιρινό ήλιο της Αθήνας.

Κατέβηκε από το αεροπλάνο και σε δυο τρείς ωρίτσες συμπεριλαμβανομένων των διαπιστεύσεων ήταν στο Βραχάτι Κορινθίας.

Μόλις έφθασε, εκτός από τη γιαγιά με την ανοιχτή αγκαλιά και τα φιλέματα, την περίμενε κι ένα ανακουφιστικό μεσημεριανό μπάνιο στην παραλία. Ξέρετε τώρα εκείνα τα μεσημέρια όπου πήγαινες παραλία, μετά απολάμβανες το φαγητό σου πριν τη μεσημεριανή σιέστα. Πέρασε μερικές φανταστικές εβδομάδες διακοπών! Όμως έπρεπε να βρει καθηγητές προς επίτευξη των μαθησιακών της στόχων. Να την βοηθήσουν δηλαδή να προετοιμαστεί για τις εξετάσεις του επόμενου έτους. Γι’ αυτό άλλωστε είχε κάνει όλο αυτό το κοπιαστικό ταξίδι!

Ο χειμώνας ήρθε γρήγορα και ήταν πραγματικά δύσκολος. Έπρεπε αφενός να μάθει τη γλώσσα καλύτερα, αφετέρου να προετοιμαστεί για τις πανελλήνιες. Αχ αυτή η έκθεση! Η προετοιμασία σκληρή, ο αγώνας δρόμου αδυσώπητος. Έκθεση, Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία…, Αχ αυτή η έκθεση! Πώς να βάλεις μια ιδέα στο χαρτί με δυο γλώσσες μητρικές; Πώς να σκεφθείς στη μια και να τα μεταφέρεις στην άλλη; Πώς να το κάνεις χωρίς να στενοχωρήσεις καμιά τους; Η προσπάθεια δυσθεώρητη, νέες λέξεις, νέες φράσεις, νέες έννοιες! Αυτά σίγουρα δεν ήταν τα ελληνικά που είχε μάθει από την οικογένειά της, τους έμοιαζαν, αλλά σίγουρα δεν ήταν ίδια!

Η νεαρά μας όμως ήταν αποφασισμένη! Μπορεί να αποτύγχανε στα υπόλοιπα μαθήματα στην έκθεση όμως θα διέπρεπε. Δεν ήταν μόνο θέμα προσωπικό, μόνο θέμα οικογενειακό, ήταν θέμα καταγωγής!

Ο χρόνος πέρασε κι έφθασε η μέρα των εξετάσεων! Σηκώθηκε πρωί πρωί, ντύθηκε, πλύθηκε, ήπιε κι ένα ποτήρι γάλα βιαστικά! Πήρε μαζί της την απαραίτητη ταυτότητα, δύο στυλό και βγήκε στον δρόμο για το σχολείο. Σε πολύ λίγη ώρα βρισκόταν στο θρανίο περιμένοντας το θέμα της έκθεσης. Τα δευτερόλεπτα, ώρες ολάκερες! Προσπαθούσε να διώξει την αγγλική της σκέψη αφήνοντας χώρο μόνο στην ελληνική! Τότε ένα χέρι άφησε μπροστά της το θέμα. Το έπιασε γρήγορα και τα μάτια της άρχισαν να μεταφέρουν στο μυαλό τις εικόνες των γραμμάτων…

«Ολόκληρη η εποχή της τεχνολογίας έχει περάσει μπροστά στα μάτια μας. Οι μεγάλες τεχνολογικές εφευρέσεις όχι μόνο άλλαξαν τη ζωή του ανθρώπου — τον έκαναν ικανό να κατακτήσει και το διάστημα — αλλά έφεραν στο φως πολλούς απειλητικούς κινδύνους, όπως η μόλυνση του περιβάλλοντος, οι κίνδυνοι από τη ραδιενέργεια, η καταστροφή της ατμόσφαιρας κ.λπ. Με αυτά τα δεδομένα, κατά τη γνώμη σας, είναι η εξέλιξη της τεχνολογίας προσφορά ή κίνδυνος για την ανθρώπινη ζωή;»

Χαρά την κατέκλυσε, άλλωστε προερχόταν από μια χώρα που ήταν πυρηνική δύναμη. Είχε ζήσε σε μια μεγαλούπολη με τεχνολογικές εφευρέσεις και είχε όλες εκείνες τις εικόνες που ζητούσε το θέμα. Τα είχε όλα στο μυαλό της! Έπρεπε μόνο να τα μεταφέρει στο χαρτί με επιμέλεια και συνοχή εις την ελληνική γλώσσα! Πήρε το στυλό στα χέρια της και άρχισε να γράφει… «.. η εποχή της τεχνολογίας, ο σύγχρονος άνθρωπος που επιβιώνει στη σύγχρονη κοινωνία…, το διάστημα…, ο σύγχρονος άνθρωπος που επιβιώνει στη σύγχρονη κοινωνία … η μόλυνση…, ο σύγχρονος άνθρωπος που επιβιώνει στη σύγχρονη κοινωνία …,»..

Έγραφε, έσβηνε και ξαναέγραφε προσπαθώντας να αποδώσει όσο καλύτερα μπορούσε αυτά που είχε στο μυαλό της! Κάπου εκεί παρατήρησε ότι είχε γράψει πολλές φορές τη φράση «..σύγχρονος άνθρωπος που στη επιβιώνει σύγχρονη κοινωνία..»!

«Δεν μπορεί…;;» σκέφθηκε! «Έχουμε την καλύτερη γλώσσα! Θα υπάρχει σίγουρα μια και μόνο μια λέξη που θα αντικαθιστά ολόκληρη τη φράση… ..σύγχρονος άνθρωπος που επιβιώνει στη σύγχρονη κοινωνία..»!

Άφησε το στυλό από τα χέρια της. Παραμέρισε μέχρι εξάλειψης την αγγλική γλώσσα από το μυαλό της κι άρχισε να ψάχνει στη μνήμη για τη μία και μοναδική λέξη! Τη μία λέξη που θα έκανε τη διαφορά!

Φυσικά τη βρήκε! Ναι! Τη βρήκε και σίγουρα δεν έκανε λάθος! Τη βρήκε και θα κόμπαζε σε όλη της τη ζωή γι’ αυτό! Ήταν πολύ περήφανη! Δεν θυμόταν πού ακριβώς την είχε ακούσει αλλά σίγουρα ήταν αυτό που ζητούσε!

Ο Επιβήτορας!!! Αυτή ήταν η λέξη! Αυτή, αυτή… θα αντικαθιστούσε επάξια τη μακροσκελή φράση!

Άρχισε να διαβάζει από την αρχή το κείμενό της και να αντικαθιστά τη φράση «..σύγχρονος άνθρωπος που επιβιώνει στη σύγχρονη κοινωνία..» με τη λέξη «Επιβήτορας» που πριν από λίγα δευτερόλεπτα είχε ανασύρει από τα βάθη της γνώσης της! Αντικατέστησε σχεδόν όλες τις φράσεις που συνάντησε στο διάβα της ανάγνωσης του κειμένου της!

Το διάβασε και το ξαναδιάβασε διορθώνοντας συντακτικά και ορθογραφικά λάθη! Το διάβασε όντας σίγουρη πως η φράση «..ο σύγχρονος άνθρωπος που επιβιώνει στη σύγχρονη κοινωνία..» ήταν συνώνυμο με τη λέξη «επιβήτορας»!

Παρέδωσε την προσπάθειά της και βγήκε από την αίθουσα! Βγήκε επαναφέροντας την αγγλική γλώσσα στο μυαλό της, ψάχνοντας παράλληλα μετάφραση για την ευφάνταστη ελληνική λέξη που πριν από λίγο είχε καταθέσει στο χαρτί!

Ήταν σίγουρη! Αυτή η στιγμή θα έμενε για πάντα στη μνήμη της!… Θα έμενε για πάντα μαζί με το Eurobasket που θα κέρδιζε η χώρα της σε μερικές εβδομάδες!

Θα έμενε ακόμα κι όταν θα μάθαινε την ορθή ερμηνεία της λέξης με ή χωρίς τη δαρβινική της έννοια!

Καλή σχολική χρονιά! Αφιερωμένο στη φίλη μου τη Φωτεινή!